Category Archives: Κα.Ψει.Μο.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ…

Πως αλλιώς μπορεί κάποιος να αναφέρει μια θεατρική παράσταση που την έχει δει 5 φορές μέχρι τώρα, έχει πλέον μάθει απέξω τα λόγια και γελάει ακόμα όταν την βλέπει;

 

Ο λόγος για τους «Ήρωες» της Ελένης Γκασούκα που παίζουν στο Μικρό Παλλάς (Στοά Σπυρομήλιου & Αμερικής 2 (Citylink), 210-3210025 )κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

7 καλλιτέχνες (θα ήταν αδικία να τους αποκαλέσω απλά ηθοποιούς, τα παιδιά παίζουν-τραγουδάνε και χορεύουν ΤΕΛΕΙΑ) +5 μουσικοί (με όλη την έννοια) συνθέτουν αυτήν την φανταστική θεατρική παράσταση.

 

Γέλιο-χορός-τραγούδι-σάτιρα αλλά και ηχηρά χαστούκια για τα προβλήματα της κοινωνίας μας (Το σκετσάκι με τον μετανάστη, η «Μπέλα» η πουτάνα, η «Άνω Ζάπα»κ.α.) τα οποία όμως τελειώνουν με ένα ξεκαρδιστικό τρόπο, είναι αυτά που πρέπει να περιμένετε όταν θα πάτε να δείτε την παράσταση. Γιατί θα πάτε δεν το συζητάμε 😛

Οι ήρωες είναι οι : Πάνος Μουζουράκης, Γιώργος Κορμανός, Θανάσης Αλευράς, Κωνσταντίνος Κωτσαδάμ, Βίκυ Καρατζόγλου, Ματίνα Νικολάου, Μαρία Μανιώτη.

 

Οι ήρες μουσικοί είναι οι:

Μπάσο – Ακορντεόν: Απόστολος Καλτσάς
Πιάνο – Πλήκτρα: Σάκης Βαργεμτζίδης
Κιθάρα – Μπουζούκι: Σωτήρης Καστάνης
Τύμπανα: Τάσος Πέππας
Πνευστά – Κρουστά: Μάριος Βαληνάκης

Συντελεστές:

 

Κείμενα – Σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα
Ενορχήστρωση: Απόστολος Καλτσάς
Σκηνική Επιμέλεια: Σπύρος Κωτσόπουλος

 

 

P.S. Τώρα αν πω ότι οι «΄Ηρωες» μου άρεσαν πιο πολύ από την «κύρια» παράσταση του «Μικρό Παλλάς» που είναι το «Συνέβη και όποιος θέλει το πιστεύει…» του Αθερίδη θα είναι κακία;

 

P.S.2 Είμαι ενθουσιασμένος με την παράσταση, φαίνεται;

1 Comment

Filed under Κα.Ψει.Μο.

Εσείς τι θα κάνετε με την αθανασία?

Και να μαι πάλι σε γνωστά σκηνικά και καταστάσεις.

Η ώρα προχωρημένη τα ποτά δίνουν και παίρνουν και ο getusfixus πάντα στην ώρα του. Δηλαδή σχεδόν. Οκ κάνα 2 ώρες μετά αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Το θέμα είναι ότι πέτυχα την κουβέντα σε πετυχήμενο σημείο.

Well ανάμεσα στην φιλοσοφία της μπύρα, σφηνακίου και άλλων ποτών και τσιγάρων που δεν μπορώ να εντωπίσω πέφτει και η βαρύγδουπη ερώτηση. “Αν μια μέρα κάποιος σας έδινε αθανασία, όπως καλή ώρα, του Δράκουλα τι ακριβώς θα κάνατε αφού το διαπιστώνατε?”

Οι απόψεις πολλές και θα έλεγα ενδιαφέρουσες. Εκδίκηση για παλιά πράγματα που έγιναν, διόρθωση λαθών που έγιναν, βαθιά θλίψη και μελαγχολία για την απουσία του ήλιου, σωτηρία του κόσμου. Οι ιδέες πολλές πολλές.

Όμως ο σωστός λεγεωνάριος έχει έτοιμη απάντηση για τέτοιες ώρες. Αν ήταν να μου δωθεί τέτοιο πράγμα ένα σενάριο υπάρχει.

α) Βάζω το αμάξι μου να καεί σαν ατύχημα στην Αθήνα με εμένα θεωρητικά μέσα. (Βοηθάς και μερικούς δημοσιογράφους να γράψουν τίποτα)

β) Μια πλαστική να αλλαχθεί λίγο το πρόσωπο.

γ) 10 χρονη στάση σε ιντερνετ καφέ για να τερματίσω όλα αυτά τα παιχνίδια που δεν είχα χρόνο πιο πριν και τώρα δεν ξέρεις τι να τον κάνεις.

δ) Διαλείμματα για ανεύρεση τροφής/ρούχων/χρημάτων. Με την αιωνιότητα μπροστά έχω χρόνο να σχεδιάζω και άψογες ληστείες.

Βλέπετε στην τελική τα απλά πράγματα έχουν πλάκα γιατί αυτά ξεχνάμε στη βουή της πόλης να ζήσουμε. Ένας έρωτας, ένα χάδι, ένα φιλί στα πεταχτά, ένα βρώμικο στην Μαβίλης με φίλο όταν είστε τύφλα. Αυτά κάνουν τη διαφορά και συνήθως αυτά είναι τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό μας όταν θέλουμε να θυμηθούμε τις “καλές” μας αναμνήσεις.

Ίσως πάλι δεν θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε τόσο τι θά κάναμε με αυτή την κατεργάρα την αθανασία, γιατί στο κάτω κάτω αν τελικά κάνουμε τα πάντα που θέλαμε σε τούτη την αιωνιότητα, τι θα έμενε για πιο μετά? Για αυτό σας λέω, άσε να μας μείνει και κάνα ανεκπλήρωτο θέλω να έχουμε να γελάμε. Στο κάτω κάτω της γραφής Αιωνιότητα είναι θα περάσει.

Αυτά τα ανακοινωθέν από τον λεγεωνάριο, αλλά αλήθεια δεν μου λύθηκε η απορία…..Εσείς τι θα την κάνατε την αθανασία?

5 Comments

Filed under Κα.Ψει.Μο.