Transformers και οι εσωτερικοί φόβοι μου

Υπήρξα και εγώ ένα από τα κλασσικά παιδάκια που κάθε Σαββατοκύριακο όλα τα προβλήματα μου με το πρωινό ξύπνημα στις 7 για να πάω σχολείο εξαφανιζόντουσαν. Ξύπναγα από τις 5 και στηνόμουνα μπροστά από την τηλεόραση για να παρακολουθήσω τα “παιδικά”. Γαμάτα ήτανε.

Ένα από τα αγαπημένα μου “παιδικά” ήταν το Transformers. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι μεγάλωσα με τον Optimus Prime. Ήταν μάλιστα και το πρώτο παιχνίδι που δεν έσπασα και το έχω κρατήσει κιόλας μέχρι σήμερα.

Γλυκιά ανάμνηση

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως ένιωσα όταν έμαθα ότι η αγαπημένη σειρά των παιδικών μου χρόνων βγαίνει σε ταινία. Άρχισα να βαρανασάνω και απλά οραματιζόμουν την στιγμή που θα καθόμουνα στην σκοτεινή αίθουσα -με τον απαραίτητα εξοπλισμό- και θα έβλεπα τον γαμάτο Prime και την παρέα του να “εξηγούν” δυο λογάκια στους Decepticons.

Διάλειμα για trailers

Στην εκπλήρωση των ονείρων -και δε των παιδικών- υπάρχει πάντα ένα πρόβλημα. Υπάρχει η πιθανότητα το όνειρο να καταλήξει εφιάλτης και τελικά να βλαστημάω την ώρα και τι στιγμή που έγινε ή στην προκειμένη που αγόρασα το γαμω εισιτήριο.

Το movie preview critics όμως δίνει την λύση σε αυτές τις ανυσηχίες με την εκ βάθεως ανάλυση του για το έργο. Το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: wow είναι απίστευτο, είμαι ήδη στο σινεμά και το βλέπω…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Άρτος και θεάματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s