Monthly Archives: November 2006

Το soundtrack της σκοπιάς επιμελημένο απο τον Λεγεωνάριο Apaleutous

Προσπάθησα ,ειλικρινά σας λέω ,προσπάθησα να βάλω λίγη μουσική σε αυτό το άχαρο λευκό κελί που λέμε οχυρό. Όμως απο την μία η άγνοια μου για τον Κώδικα (όχι του DaVinci ,τον άλλο λέω) και απο την άλλη η επιμονή της wordpress να μην στοιχίζει τα βρωμο-παράθυρα της ,με οδήγησαν σε περίεργα μονοπάτια . Σε μονοπάτια που όπως λέει και ένα hip hop συγκρότημα “Το κάλεσμα του Κθούλου στην Μιχαλακοπούλου”.

Οπότε αποφάσισα ,τελείως δημοκρατικά ,να βγάλουμε τα μικρά widgets απο δίπλα και απλά να τα παραθέσουμε με την μορφή συνδέσμου κοινώς link επι το Ελληνικότερων.

To soundtrack της σκοπιάς

Advertisements

Leave a comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Εσείς τι θα κάνετε με την αθανασία?

Και να μαι πάλι σε γνωστά σκηνικά και καταστάσεις.

Η ώρα προχωρημένη τα ποτά δίνουν και παίρνουν και ο getusfixus πάντα στην ώρα του. Δηλαδή σχεδόν. Οκ κάνα 2 ώρες μετά αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Το θέμα είναι ότι πέτυχα την κουβέντα σε πετυχήμενο σημείο.

Well ανάμεσα στην φιλοσοφία της μπύρα, σφηνακίου και άλλων ποτών και τσιγάρων που δεν μπορώ να εντωπίσω πέφτει και η βαρύγδουπη ερώτηση. “Αν μια μέρα κάποιος σας έδινε αθανασία, όπως καλή ώρα, του Δράκουλα τι ακριβώς θα κάνατε αφού το διαπιστώνατε?”

Οι απόψεις πολλές και θα έλεγα ενδιαφέρουσες. Εκδίκηση για παλιά πράγματα που έγιναν, διόρθωση λαθών που έγιναν, βαθιά θλίψη και μελαγχολία για την απουσία του ήλιου, σωτηρία του κόσμου. Οι ιδέες πολλές πολλές.

Όμως ο σωστός λεγεωνάριος έχει έτοιμη απάντηση για τέτοιες ώρες. Αν ήταν να μου δωθεί τέτοιο πράγμα ένα σενάριο υπάρχει.

α) Βάζω το αμάξι μου να καεί σαν ατύχημα στην Αθήνα με εμένα θεωρητικά μέσα. (Βοηθάς και μερικούς δημοσιογράφους να γράψουν τίποτα)

β) Μια πλαστική να αλλαχθεί λίγο το πρόσωπο.

γ) 10 χρονη στάση σε ιντερνετ καφέ για να τερματίσω όλα αυτά τα παιχνίδια που δεν είχα χρόνο πιο πριν και τώρα δεν ξέρεις τι να τον κάνεις.

δ) Διαλείμματα για ανεύρεση τροφής/ρούχων/χρημάτων. Με την αιωνιότητα μπροστά έχω χρόνο να σχεδιάζω και άψογες ληστείες.

Βλέπετε στην τελική τα απλά πράγματα έχουν πλάκα γιατί αυτά ξεχνάμε στη βουή της πόλης να ζήσουμε. Ένας έρωτας, ένα χάδι, ένα φιλί στα πεταχτά, ένα βρώμικο στην Μαβίλης με φίλο όταν είστε τύφλα. Αυτά κάνουν τη διαφορά και συνήθως αυτά είναι τα πρώτα που έρχονται στο μυαλό μας όταν θέλουμε να θυμηθούμε τις “καλές” μας αναμνήσεις.

Ίσως πάλι δεν θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε τόσο τι θά κάναμε με αυτή την κατεργάρα την αθανασία, γιατί στο κάτω κάτω αν τελικά κάνουμε τα πάντα που θέλαμε σε τούτη την αιωνιότητα, τι θα έμενε για πιο μετά? Για αυτό σας λέω, άσε να μας μείνει και κάνα ανεκπλήρωτο θέλω να έχουμε να γελάμε. Στο κάτω κάτω της γραφής Αιωνιότητα είναι θα περάσει.

Αυτά τα ανακοινωθέν από τον λεγεωνάριο, αλλά αλήθεια δεν μου λύθηκε η απορία…..Εσείς τι θα την κάνατε την αθανασία?

5 Comments

Filed under Κα.Ψει.Μο.

+Ευλόγησον+

Σίγουρα θα έχετε ακούσει για τη μήνυση κατά blogme.gr. Αν όχι καλύτερα να αρχίσετε να κοιτάζετε λίγο παραπάνω το τι παίζει στη βλογόσφαιρα έχει βουήξει ο τόπος εδώ και πολύ καιρό. Δεν βάζω συγκεκριμένα λινκς γιατί υπάρχουν άπειρα blogs που έχουν συζητήσεις πάνω στο θέμα και γιατί στη τελική δεν θα σας τα προσφέρα όλα στο πιάτο, ψάχτε την και λίγο 😛

Πηγαίντε κιόλας και μια βόλτα στο blog των ιπποτών του FunEL για περισσότερο ψάξιμο και ΩΡΕΣ γέλιου. Τα παλικάρια που το στήνουν είναι ΕΚ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΑ

Παραθέτω και το παρακάτω βίντεο (ένα από τα πολλά που έχουν)

Δείτε και αυτά τα δύο παιχνιδάκια ΕΔΩ και ΕΔΩ

ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ FUNEL οι κατακτημένοι από την Ελληνική υπεροχή ρωμαίοι λεγεωνάριοι σας χαιρετούν

1 Comment

Filed under Για τα Λιονταρια

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1973- ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2006

Χωρίς πολλά λόγια…

1.jpg

2.jpg

9.jpg

10.jpg

11.jpg

Τιμούμε τους αγωνίστες και συνεχίζουμε τους αγώνες τους, όχι με λόγια άλλα με ΠΡΑΞΕΙΣ

Leave a comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Και όμως δεν πεθάναμε ακόμα…

Μετά την περίοδο της Ανακαίνισης

 

Υπάρχουμε και όχι μόνο υπάρχουμε αλλά αυτορυθμιζόμαστε κιόλας, ενίοτε αυτολογοκρινόμαστε (κατά το παράδειγμα του Pascal εδώ ) σε λίγο θα αρχίσουμε να σκάμε μηνύσεις και αγωγές ο ένας στον άλλον Λεγεωνάριο. Κατά τα άλλα, όλα πάνε μια χαρά στο Οχυρό μας.

Εγώ προσωπικά, από τότε που διάβασα το editorial του εκδότη της LiFo στο τεύχος 2-8/11, ορκίστηκα να μην ανεβάσω κανένα ποστ άμα δεν καταφέρω να το γράφω και να αυνανίζομαι ταυτόχρονα. Ε λοιπόν πόσταρα.

Τέλος να σας παρουσιάσω τον νέο αίμα (στραβάδι) στη Λεγεώνα τον …. (drums)… GETUSFIXUS και να του υποσχεθώ ότι ΘΑ ΠΗΞΕΙΣ ΨΑΡΑΚΑKapsoni Target

 

 

Καλησπέρα, Καλημέρα και Καληνύχτα σας.

Μετά τιμής

 

PseutusMegistus

4 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Είναι τρελοί αυτοί οι normal

Είμαι εντυπωσιασμένος πόσοι στις μέρες μας θεωρούνε λογικό το επιχείρημα ότι όλοι έχουμε δικαίωμα στην διαφορετικότητα. Μας επιτρέπεται να κάνουμε ότι και ο υπόλοιπος κόσμος βρε. Δεν είναι φταίξιμό τους το γεγονός ότι δεν το επιλέγουμε τελικώς να το κάνουμε.
Προφανώς αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ελευθερία είναι συνηφασμένη με το να είσαι κάτι που στην τελική δεν σε αντιπροσωπεύει.
Είμαι σίγουρος βέβαια ότι θα ήταν άνετοι αν τους λέγαμε όταν θέλαν να πάνε εκκλησία ότι “Λυπώμαστε αλλά δεν επιτρέπεται. Έχετε πλήρη θρησκευτική ελευθερία όμως, είστε απόλυτα ελεύθεροι να είστε βουδιστές όπως όλοι οι άλλοι.”
Υπάρχει λόγος που στο σύνταγμα δεν υπάρχει πουθενά γραμμένο ότι όλοι είμαστε ίδιοι αλλά ότι όλοι είμαστε ίσοι. Δεν θα ήταν λοιπόν υπέροχο να ξεκινάγαμε να κρίνουμε τους άλλους όχι μόνο με τα δικά μας μέτρα και σταθμά αλλά και με τα μέτρα και τα σταθμά του άλλου. Πώς το λέγαν και τα εγγλεζάκια? Α ναι να περπατάμε με τα παππούτσια του άλλου πριν τον κρίνουμε.
Σε μια κοινωνία που όλο και επιδιώκει να μας ομογενοποιήσει, όπου η μόνη διαφορετικότητα πηγάζει από το ringtone που βάζουμε στο κινητό μας, κάποιοι εξακολουθούν να προσπαθούν να “ομαλοποιήσουν”, “να τους κάνουν ανθρώπους” αυτούς που μείναν διαφορετικοί. Και με διαφορετικοί πλέον δηλώνουμε αυτούς που κάνουν αυτό που τους γεμίζει, αυτό που τους εκφράζει, αυτό που στην τελική τους δίνει τη δυνατότητα να χαμογελάν στις σοβαροφανείς φάτσες που συναντούν με κρύο και βροχή ακόμη και στις πιο άσχημες μέρες.
Oh well είμαι σίγουρος όμως ότι τίποτα δεν είναι τόσο κακό ώστε να μην μπορεί να γίνει χειρότερο όποτε δεν ανησυχώ.

3 Comments

Filed under Ειναι τρελοι αυτοι οι...