Monthly Archives: October 2006

Αναζητώντας την Μαιρούλα

Παρακαλείτε ο κύριος-α που ωθήθηκε πρός το οχυρό μας πρός ανεύρεση της Μαιρούλας

παρακαλείτε όπως προωθηθεί πρός το Lobby του οχυρού (Δευτέρα έως Πέμπτη 00.00-02.00 ) δια την παραλαβή του βλασταρίου τους.

Δια οποιαδήποτε οδηγία ,παρακαλείστε όπως απευθυνθείτε στο Τρανζιστοράκι στην Σκοπιά

Advertisements

7 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

9+ πράγματα

Η ζωή μας όλη απαρτίζεται απο κατάλογους . Κατάλογοι με ψώνια(ή για ψώνια), ελπίδες, στόχους και πολλά άλλα .Αποφασίσαμε λοιπόν να αρχίσουμε να καταγράφουμε τους καταλόγους αυτούς και ίσως κάποια μέρα, τα ονόματα μας να συμπεριληφτούν μαζί με εκείνο της διάσημης , Ιαπωνικής καταγωγής, ποιήτριας της εποχής του Edo .

Ξεκινάμε λοιπόν με 9+ πράγματα που μπορείτε να πείτε σε κάποιον που σας έχει σπάει τα νεύρα μέσα σε μία ώριμη και πολιτισμένη συζήτηση. Συζητήσεις σαν αυτές που κάνουν όλοι οι Ελληνες και δή στο διαδίκτιο. Εννέα σύν πράγματα τα οποία θα σταματήσουν την συζήτηση ή θα αποδείξουν το ορθό της απόψεως σας .

1.”Θα σου κάνω μύνηση” ,απλό λιτό και όμορφο ,δεν χρήζει επεξήγησης .Ειδικά δε όταν συνοδεύεται και απο ένα δυσκοίλιο ύφος το οποίο μπορεί να σημαίνει πολλά και να υπονοεί ακόμα περισσότερα.

2.”Ο μπαμπάς μου έχει καραμπίνα” .Αυτή η έκφραση αναφέρει σαφέστατα ότι απειλείτε την σωματική υπόσταση του αντίπαλου δέους. Σε περίπτωση που συνεχίζει ακάθεκτος την στάση του ,μπορείτε να συνεχίσετε με την πρόταση “Και πάρα πολλές καινούργιες σφαίρες”

3.”Κρατήστε το τηλέφωνο του Κυρίου”

4. “Ξέρεις ποιός είμαι εγώ;” ,είναι αλήθεια ότι με την εν λόγω έκφραση θα χαρακτηριστείτε Ελληναράς .Ομως όπως έχει γραφτεί και στο On War του Πρώσσου Φόν Κλάουζεβιτς “Σημασία δεν έχει το πώς νίκησες αλλά το ότι νίκησες”,κοινώς ναι είμαι Ελληναράς ,αλλά έχω δίκιο .Είναι εξαιρετικά σημαντικό δε η έκφραση να συνοδεύεται απο τακτική αναμόχλευση του καλαμακίου εις την φραπέα .(φραπέα βλ. μελλοντικό άρθρο)

5. “Ετσι είναι αν έτσι νομίζεις”, είναι αλήθεια ότι μας πρόλαβε ορισμένα χρόνια πιο πρίν ο Πιραντέλο ,όμως ταιριάζει παντού .Κλασσικό παράδειγμα σε εξύβριση πρός το πρόσωπο μας πχ “Είσαι μαλάκας ” “Ετσι είναι αν έτσι νομίζεις” , “Μα αυτό το πέναλτι ήταν πέτσινο” “Ετσι είναι αν έτσι νομίζεις” .Κύριε Πιραντέλο Kafrus et Pseutus te salutant .

6.”Εχω δίκιο ,γιατί δεν έχω άδικο” . Η εν λόγω ρήση δημιουργεί ένα άλογο λογικό επιχείρημα το οποίο δεν μπορεί να καταργηθεί απο οποιοδήποτε επιχείρημα .Παράδειγμα: Οι υπολογιστές μπορεί να οδηγήσουν στην παράνοια ,έχω άδικο; όχι, άρα έχω δίκιο .

7.”Την ίδια άποψη άκουσα και χτές απο τον Καρατζαφέρη” . Αυτή η φράση περιλαμβάνει αυτόματη διακοπή της συζήτησης .Σε μία χώρα όπως το Ελλαδιστάν όπου ο στρουνθοκαμηλισμός αποτελεί εγγενής συμπεριφορά, τα αυγά είναι θέμα taboo .Ισως όταν εκκολαφτεί να είναι αργά αλλά ας ελπίσουμε να είναι κλούβιο .

8.“Αν σκοτώσεις ένα κοτόπουλο και το μαγειρέψεις άσχημα, το κοτόπoυλο πέθανε άδικα”. Είναι τόσο μεγάλη η σοφία που παρέχει η εν λόγω ρήση που δεν επιδέχεται ερμηνείας .Απλά μετά την αναφορά της πρότασης καλείστε να διατηρήσετε ένα μυστηριακό ύφος σαν να είστε Κινέζος shifu kung fu ή ot-i-nan chu (ot-i-nan chu βλ. πολεμικές τέχνες ,βλ. uba thurman)

9.” οι χελώνες ανασαίνουν απο τον κώλο τους” Αυτή η φράση υπάγεται επίσης στην προηγούμενη τακτική του ot-i-nan chu .Απλά με την εν λόγω φράση δείχνεται ότι είστε ένας άνθρωπος με αρκετές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, παιδεία, κουλτούρα και ότι άλλο θέλετε .Είναι δε τόσο ευρή η γκάμα γνώσεων σας που ο συνομιλητής σας έχει μείνει έκθαμβος ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να κατανοήσει πώς γίνεται κάτι να ανασαίνει απο τον κώλο του ακόμα και αν είναι χελώνα .

9+. Ο τελευταίος τρόπος είναι απλά να σκεφτείτε ότι είστε ο κλώνος του Guybrush Threepwood απο το classic adventure game Monkey Island και να αρχίζετε να ξεστομίζετε σαρκαστικές ρήσεις ,όπως:

α)Δεν το ήξερα ότι βγάζουν pokemon και σε φυσιολογικές διαστάσεις

β) Θεέ μου , βρέθηκε ο χαμένος κρίκος ανάμεσα στον άνθρωπο και το γαστερόποδο

γ) Πώς είναι να είσαι το βασικότερο επιχείρημα υπέρ της έκτρωσης???

δ) Συγγνώμη, εσύ λειτουργείς με μπαταρίες ή με την κλασσική μανιβέλα???

1 Comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Άρτος και θεάματα

«Με ποιόν ακριβώς τομέα της δημοσιογραφίας θέλεις να ασχοληθείς;»

Ρώτησε η καθηγήτρια το νεαρό σπουδαστή και μελλοντικό έγκριτο δημοσιογράφο για να λάβει σχεδόν άμεσα την απάντηση

«Θέλω να γίνω πολεμικός ανταποκριτής».

«Αν και πολύ δύσκολος τομέας έχει πολλά θετικά. Θα πηγαίνεις σε ξένες χώρες, θα ανακαλύπτεις νέες κουλτούρες…» άρχισε το λογύδριο της η καθηγήτρια για να την διακόψει μετά από λίγο ένας άλλος μελλοντικός έγκριτος δημοσιογράφος.

«Καλά μπορεί να μην χρειαστεί να πάει και τόσο μακριά»

«Τι εννοείς;»

«Ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα σε λίγο καιρό οι πολεμικοί ανταποκριτές θα πηγαίνουν ποιο συχνά στα γήπεδα παρότι στη Μέση Ανατολή»  

Leave a comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

1+1=2

Μερικά πράγματα στη ζωή είναι απλά, πολύ απλά. Τόσο απλά που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Κάτι απλό, όπως το ότι 1+1=2 που λέει ο λόγος.

Τόσο απλό είναι και το ζήτημα της παιδείας που απασχολεί τις τελευταίες εβδομάδες τα Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικής Εξόντωσης). Ξεκινάμε με τους δασκάλους, οι οποίοι διανύουν την 5η εβδομάδα απεργίας και συνεχίζουν ακάθεκτοι για την 6η. Από κοντά και οι καθηγητές την μέσης εκπαίδευσης, όπως επίσης και οι μαθητές, ενώ απ’ ότι φαίνεται και τα Πανεπιστήμια/ΤΕΙ θα αρχίσουν να κλείνουν πάλι σιγά-σιγά.

Προς τι όλη αυτή η αναστάτωση; Η εύκολη απάντηση είναι ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές το κάνουν για τα φράγκα, οι αλητάμπουρες οι μαθητές για την φάση της κατάληψης και για να χάσουν μάθημα, ενώ οι φοιτητές των Πανεπιστημίων και οι σπουδαστές των ΤΕΙ γιατί έτσι.

Πραγματικά αν υπάρχει έστω και ένας που σκέφτεται με αυτή τη λογική ας κουνήσει το κεφάλι του να δει αν κάνει γκλίνγκι-γκλίνγκι που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο αδερφός του παππού μου. Δεν πρόκειται να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους αυτή τη στιγμή το εκπαιδευτικό σύστημα περνάει κρίση, γιατί δεν νομίζω ότι χρειάζεται. Εγώ θα σταθώ αλλού, όπως είπα και στην εισαγωγή αυτού του κειμένου. Θα σταθώ στην απλότητα του θέματος.

Όταν πριν από 5 εβδομάδες οι Δάσκαλοι ξεκινήσανε τους αγώνες τους, πήγανε και συναντήσανε μια Μαριέττα Γιαννάκου… κέρβερο

Εντάξει θα το φάω το φαί μου...

Της γνωστοποιήσανε τα αιτήματα τους και λάβανε απαντήσεις του στυλ.

«Δεν μασάμε»

«Όχι»

«Το ταμείον είναι μείον»

«Θα πάρετε τα τρία μου»….

 

Καλά τα δύο τελευταία μπορεί να μην τα είπε ακριβώς έτσι η κυρία Γιαννάκου, αλλά νομίζω πως το όλο νόημα της υπόθεσης το πιάσατε.

 

5 εβδομάδες μετά, και αφού έχουνε μπει στο χορό και τα υπόλοιπα μέρη  που απαρτίζουνε αυτό το οποίο αποκαλούμε «Εκπαιδευτικό Σύστημα στην Ελλάδα» (τρομάρα μας), οι δάσκαλοι μαζί με τους καθηγητές αυτή τη φορά, ξανασυνάντιουνται με την Υπουργό Παιδείας (ο θεός να την κάνει) και το μοναδικό πράγμα που έχει αλλάξει είναι η αντιμετώπιση τους.

Αυτή τη φορά βλέπουν μια Μαριέττα με το χαμόγελο στα χείλη (παν οι φαντάροι μας μπροστά…άσχετο)

ΟΧ ΑΜΑΝ!!!!!

Να τους ανοίγει γλυκά την πόρτα, να τους καλωσορίζει και να τους κερνάει καφέ και γλυκό φοντάν, να τους ρωτάει ευγενικά τι ακριβώς θέλουνε και αφού τους έχει ακούσει καρτερικά και υπομονετικά να τους απαντάει με ψιλή-ψιλή και γλυκιά φωνούλα…

«Δεν μασάμε»

«Όχι»

«Το ταμείον είναι μείον»

«Θα πάρετε τα τρία μου»….

 

0 εις το πηλίκο δηλαδή

 

Κάπου εδώ αφελέστατα μου παιδιά είμαι σίγουρος πως θα σας γεννιούνται απορίες του στυλ:

«Μα γιατί αυτή η καλή κυρία δε δίνει λεφτά για τη παιδεία;»

Η απάντηση είναι πολύ απλή: γιατί δε θέλει. Όχι γιατί δε μπορεί αλλά γιατί δε θέλει. Δε θέλει δωρεάν παιδεία για όλους, δε θέλει νέους μορφωμένους με κριτική σκέψη, θέλει άβουλα όντα που θα αναμασάνε ήδη μασημένη τροφή και θα ξεχνάνε τον πόνο τους βλέποντας Στεφανίδου και Survivor (καλά ε, θα τους σκίσουμε τους Τουρκαλάδες που πάνε να μας συναγωνιστούνε κιόλας) ενώ αμέσως μετά θα πηγαίνουν στη κάλπη και θα βγάζουν από την πρώτη Κυριακή τον Πανίκα για άλλη μια φορά.

Είδατε αφελέστατα μου μαθητούδια; απλά τα πράγματα, όσο απλό είναι και το 1+1=2

Και κάπου εδώ τελειώνει (ή μήπως ξεκινάει;) το θέμα.

Υποσημείωση: Βοηθήστε το κοινωνικό έργο της Λεγεώνας και απαντήστε στην παρακάτω ερώτηση «Εσείς ποιο στυλ Γιαννάκκου προτιμάτε; Το άγριο ή το γλυκό (λέμε τώρα); Απαντήστε και κερδίστε μια νύχτα πάθους μαζί με τον KafrusMaximus

 

15 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Ο καιρός γαρ εγγύς

1 Comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Η μίρλια του homo urbanus

Σημερινό μας θέμα: Η γνωστή σε όλους μας αυτολύπηση. Χαρακτηριστικά της η ατελείωτη γκρίνια (αλλιώς η επονομαζόμενη και μίρλια, καταπώς τη λένε και στο χωριό μου στην Άνω Ραχούλα. Μόλις περάσεις το γιοφύρι της οικουμενικής –από τότε χτίζεται– στη δεύτερη στάνη στρίβεις δεξιά μέχρι να βρεις το μαύρο πρόβατο και να στρίψεις αριστερά), το μελαγχολικό στραβομουτσούνιασμα –έκφραση σχεδόν μόνιμη– και η all time classic ατάκα “Μα γιατί σε μένα;” με ένα ύφος σαν να είσαι ο σύγχρονος Σίσυφος .

Η σωστή απάντηση είναι διττή. Πέρα από το εξαιρετικά φιλοσοφημένο «Γιατί δεν μπήκες μέσα στο φλεγόμενο κτίριο να σώσεις το χελωνάκι και πληρώνεις αμαρτίες» αλλά «Και σε σένα». Κι όμως, όσες φορές τόλμησα να το πω σε κάποιον, έφαγα το βρισίδι της ζωής μου. “Δεν με καταλαβαίνεις, είσαι σκληρός, αναίσθητος, γαϊδούρι” και πάει λέγοντας. Κι ας προσπαθώ ο ταλαίπωρος να εξηγήσω πως η στάση μου δεν είναι θέμα αναισθησίας ή υπερβολικής κυνικότητας, αλλά συναισθηματικής λογικής, μιας και έχω περάσει κι εγώ από αυτή τη φάση. Όμως είτε μιλάω στον τοίχο είτε στους απελπισμένους φίλους μου, ένα και το αυτό –για να μην πω ότι ακόμα κι ο τοίχος θα με άκουγε περισσότερο. Ειδικά μερικοί από αυτούς μου θυμίζουν τον πρωταγωνιστή ενός ανεκδότου. Μιλάει λοιπόν αυτό το ανέκδοτο για έναν τύπο ο οποίος κάθε μέρα παρακαλούσε τον θεό να τον κάνει να κερδίσει το λαχείο. Αυτό συνεχιζόταν για πολύ καιρό, ώσπου μια μέρα, ενώ διαμαρτυρόταν απελπισμένος στον θεό επειδή δεν είχε κερδίσει τίποτα, ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό “Μα επιτέλους, αγόρασε κι εσύ κανένα λαχείο!!!”

Δεν αντιλέγω, προβλήματα υπάρχουν γύρω μας και μάλιστα μπόλικα. Με όσα λέω τώρα δεν προσπαθώ να υποβαθμίσω τη βαρύτητά τους. Όμως τι μπορεί να βγαίνει με το να ζεις και να φέρεσαι σαν κατακαημένος; Θα εξαφανιστούν μήπως όσα σε βασανίζουν ή θα κερδίσεις το τζακ-ποτ του αργυρού μούσμουλου; Συμφωνώ, το ξέσπασμα και η αντίδραση δεν είναι αρνητικά πράγματα. Βοηθούν και ξαλαφρώνουν. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να πάψεις να αντιδράς και να αρχίσεις να δρας, αν θέλεις να καταλήξεις κάπου επιθυμητά και όμορφα στη ζωή σου. Τουτέστιν, συν Αθηνά και χείρα κίνει, που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Θα μπορούσα πολύ άνετα να φτιάξω το top-ten της μίρλιας (και μάλιστα στις πρώτες θέσεις θα φιγούραραν αρκετές δικές μου ατάκες), όμως επειδή έχω το ελάττωμα της φλυαρίας, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος… ας περάσουμε σε πιο συγκεκριμένες καταστάσεις λοιπόν.

Ατάκα number one: “Είμαι τόσο ερωτευμένη μαζί του κι αυτός δεν ανταποκρίνεται/ έχει άλλη σχέση/ δεν το ξέρει”

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή λοιπόν και ας εξετάσουμε μία μία τις περιπτώσεις:

1. Δεν ανταποκρίνεται.

Σε αυτή την περίπτωση τα πράγματα είναι απλά. Μαζεύεις δόντια φιδιού, κοκκαλάκια νυχτερίδας και άλλα συστατικά τα οποία δεν θα αναφέρω εδώ. Τα βράζεις και αλείφεσαι με αυτά και πας και χορεύεις γυμνή στην Πλατεία Ομονοίας. Εντάξει, αυτός μπορεί να μην ανταποκρίνεται, να δεις όμως πόσοι άλλοι θα ανταποκριθούν σε μία γυμνή που χορεύει μες την μέση της Ομόνοιας. Κακά τα ψέματα, η απόρριψη πονάει -και πονάει πολύ- όμως η κατάθλιψη και η άρνηση πονάει περισσότερο .

Σίγουρα είναι οδυνηρό να τρέφεις αισθήματα για κάποιον/α κι αυτά να πέφτουν στο κενό. Όμως, ξέρεις, δεν μπορείς να κάνεις κάποιον να σε αγαπήσει. Είναι ζήτημα ελεύθερης βούλησης. Αν δεν θέλει όσα είσαι κι όσα μπορείς να δώσεις, τότε ώρα του καλή κι αέρα στα πανιά του.. Η απόρριψη πονάει, το είπαμε, όμως δεν ισούται με αιώνια κατάθλιψη. Δηλαδή δεν έχεις τίποτα άλλο όμορφο στη ζωή σου; (πράγμα απολύτως αδύνατον) Ή μήπως μετράς την αξία σου με βάση την αποδοχή των άλλων; Για ξανασκέψου το.

2. Έχει άλλη σχέση.

Συγνώμη, και οι επαγγελματίες δολοφόνοι γιατί υπάρχουν;;; Κλέφτες θα γίνουνε οι άνθρωποι; Δόξα σοι ο Θεός τώρα με την είσοδο αλλοδαπών στη χώρα, από ότι μας έχει πληροφορήσει ο κύριος Καρατζαφέρης, έχει μειωθεί η ταρίφα. Απλά στην άλλη σχέση θα γίνει ένα μικρό ατύχημα και θα βρεθεί μαχαιρωμένη και πυροβολημένη με τσιμεντένια παπούτσια στον πάτο της λίμνης. Αυτός είναι η 2η αιτία θανάτου στην Ελλάδα μετά τις αυτοκτονίες με τουλουμπάκια. Οψόμεθα να αναφερθούμε σε μελλοντικό κείμενο γι’ αυτή την μάστιγα της κοινωνίας μας. Άσε δε που της κάνεις και χάρη, γιατί μόλις αναβρεθεί μπορεί να γίνει και τραγούδι όπως στην υπόθεση Χαροκόπου. Θα σκοτώνονται ποιος θα πρωτοπάρει τα δικαιώματα να το κάνει σειρά στην τηλεόραση. Με τον Μανουσάκη να περιγράφει άλλον έναν απαγορευμένο έρωτα. Θερμή παράκληση μην το κάνεις αν είναι Κρητικός-ια. Δεν βρίσκω μαύρο πουκάμισο να βάλω, τα αγόρασε όλα η παραγωγή .

Η δικαιολογία της “άλλης σχέσης” παίζει πολύ στις μέρες μας, όμως δεν παύει να είναι μόνο αυτό. Δικαιολογία. Τι άλλη σχέση και πράσινα άλογα;! Εδώ παντρεμένοι άνθρωποι 10 και 20 χρόνια παίρνουν διαζύγια όταν νιώθουν ότι το πράγμα δεν τραβάει και ότι θέλουν κάτι άλλο. Γιατί κι αυτό είναι καθαρά ζήτημα επιλογών. Αν ήθελε πραγματικά αυτός/η να είναι μαζί σου, πίστεψε με, θα το είχε ήδη κάνει. So simple.

3. Δεν το ξέρει.

Μην αγχώνεσαι, κάποια στιγμή γύρω στα 70 σου θα βρεις το θάρρος και θα του το αναφέρεις ώστε να πάτε και οι δύο μαζί χέρι χέρι στην κηδεία κάποιου συμφοιτητή σας. Μα είσαι σοβαρή; Τι περιμένεις, δεν έχεις διαβάσει το «Ημίν λέγω αμήν»; Ο Λιακό το έχει αναφέρει ρητά. Μέχρι το 2012 είναι ο,τι προλάβεις να κάνεις, μετά την έκατσες την βάρκα (για τηλέφωνα παραγγελίας παρακαλώ όπως αποτανθείτε στον PseutusMegistus, έχει ολόκληρη την σειρά και είναι πρόεδρος της Liako Fan Club). Προλαβαίνεις δεν προλαβαίνεις τράβα και πες το.

Σε θέλω, σε θέλω σε θέλω.

Είναι τόσο απλό. Μπορεί κι αυτός να υπάγεται στην ίδια κατηγορία –και που ξέρεις, κάποτε να θυμάστε αυτό το κείμενο και λέτε «Κρίμα που δεν φωνάξαμε το παλικάρι για παρανυφάκι στον γάμο». Μην αγχώνεσαι, η χυλόπιτα δεν είναι και τόσο ξινή, ειδικά αν βάλεις μέσα μισό pummaro και δύο κουταλιές ζάχαρη. Τρώγεται από γενεές Ελλήνων και Ελληνίδων στο πέρασμα των αιώνων. Από τον αντίζηλο του Μιμίκου και του Ερωτόκριτου μέχρι τον Μήτσο τον περιπτερά απέναντι. Χαλάρωσε και όλα θα έρθουν φυσικά .

Όταν προσπαθείς να πετύχεις κάτι τόσο μανιασμένα, το σαδιστικό ον που λέγεται σύμπαν στα φέρνει όλα ανάποδα. Ξέχνα τις μαλακίες που έλεγε ο Κούνελος, το θέμα δεν είναι να θέλεις κάτι πάρα πολύ, το θέμα είναι να μπορείς να το διεκδικήσεις. Με νύχια, δόντια και οπλές πάλεψε, όμως μην ξεχνάς και τα υπόλοιπα. Το να προσπαθείς να αποκτήσεις σχέση και να αδιαφορείς για όλα τα άλλα θα σε οδηγήσει αργά αλλά σταθερά στην παράνοια, με εκατοντάδες γάτες και ένα motel “Psycho”. Δες έξω από το παράθυρο, ο ήλιος λάμπει, τα πουλάκια κελαηδάνε, τα ελαφάκια ελαφίζουν, δες, είναι σαν γαμημένη ταινία του Disney, το μόνο που λείπει είναι η κακιά μάγισσα και οι 7 νάνοι. Το να κάθεσαι και να μεμψιμοιρείς απλά δε σου αξίζει. Ξέρω εγώ τι σου αξίζει; Ένας τυχαίος παπαράκος μπροστά από μία οθόνη και ένα γεμάτο στάχτη πληκτρολόγιο; Όχι δεν ξέρω, όμως οι φίλοι και οι φίλες σου που θα πάρεις για να βγείτε έξω για φαί, ποτό, cinema, ξέρουν. Σήκωσε το ακουστικό, πάρε ένα τηλέφωνο (και δύο και τρία, δεν παίζει πρόβλημα) και θα δείξουμε εμείς στο κωλο-σύμπαν που νόμιζε ότι μπορεί να ρίξει τη διάθεση μας.

Ατάκα number two: “Πως είμαι έτσι, δεν βλέπομαι, δεν κάνω αυτά που θέλω, δεν μου αρέσει ο τρόπος που ζω κλπ κτλ”

Πώς είμαι έτσι;

Είσαι πολύ καλύτερα από πολλούς και πολύ χειρότερα από ορισμένους. Δεν μπορώ να καταλάβω, είσαι πεσμένη γιατί ακριβώς; Επειδή δεν είσαι το πρότυπο του ανορεξικού πλακί μοντέλου που πλασάρουν τα Μέσα Μαζικής Σχιζοφρένειας; Συγγνώμη, αλλά εσύ φταις γι’ αυτό. Έχεις δύο επιλογές: η μία είναι να σταματήσεις να τρως για 2 μήνες και να καταντήσεις σαν τον πίνακα «Το ναυάγιο της μέδουσας», ή να γίνεις μετανάστης στην Αιθιοπία ώστε να χάσεις τα κιλά. Ο άλλος τρόπος είναι απλά να το αποδεχτείς. Μάθε να χαίρεσαι τα ελαττώματα σου. Απλά βγες, μάθε, ξεφύλλισε το βιβλίο της ζωής και μάθε τα μυστικά της γης. Όπως λέει και ένα τραγούδι, για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πρέπει πρώτα τον εαυτό σου να αποδεχτείς. Μην ξεχνάς, μια ιντιφάντα είναι η ζωή, ένας πόλεμος ανάμεσα στην χαρά και την θλίψη, τον πόνο και την ευτυχία .

Μετά έρχονται τα ΑΝ, δύο γράμματα από τα πιο ενοχλητικά της ελληνικής αλφαβήτου.

Με τα «αν…» το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να χτίζεις παλάτια στην θάλασσα δίπλα στην φουσκοθαλασσιά. Αν γινόταν εκείνο και μετά το άλλο και κατόπιν το τρίτο… περίμενε, περίμενε. Κάτσε και γράψε όλα αυτά τα «αν…», σ’ ένα χαρτί, σ’ ένα blog, δεν έχει σημασία, απλά κάτσε και γράψτα. Μετά στείλτα στον Spielberg. Έχει να κάνει αξιόλογη ταινία από το «Στενές Επαφές 3ου Τύπου» και του πάει του άτιμου η επιστημονική φαντασία. Γιατί όλα αυτά τα «αν…» κάνουν και γαμώ τα σενάρια. Αν το κάνει ο Spielberg ταινία θα έχεις και λεφτά και δόξα και όλα θα είναι ωραία στο ροζ κάστρο παρέα με τα Μικρά μου Πόνυ® και τον Πρίγκιπα με το άσπρο άλογο.

Υπάρχουν κι άλλα ζόρια. Λεφτά που ποτέ δεν φτάνουν, αρρώστιες που δεν παίρνουν θεραπεία, οικογένειες σε άσχημη κατάσταση και πάει λέγοντας. Εκεί είναι που πρέπει να κοιτάς ψηλά. Και δεν θα πω πολλά, όχι μόνο γιατί ήδη έχω φλυαρήσει αρκετά, αλλά γιατί όταν μπαίνεις σ’ ένα τέτοιο λούκι βλέπεις και μόνος σου ότι αν υποκύψεις στη μιζέρια κι απλά κλαις όλη μέρα, η ζωή θα σε πάρει σβάρνα. Δυστυχώς όμως πολλοί από μας (βάζοντας και τον εαυτό μου μέσα) μαθαίνουμε τι παει να πει αυτό μοναχά όταν οι πραγματικές δυσκολίες μας χτυπήσουν την πόρτα. Ναι, τσούζει, αλλά έτσι είναι.

Είναι πολύ πιο εύκολο το να βυθίζεσαι σε μια γκρίνια χωρίς τέλος από το να αντιμετωπίσεις όλα όσα σε στεναχωρούν. Όπως και είναι ευκολότερο να μένεις στο έδαφος όταν πέφτεις από το να ξανασηκώνεσαι, όσο κι αν πονάς. Αλλά να σου πω ένα μυστικό; Η ζωή θέλει κότσια. Ή αν το προτιμάς πιο χύμα, θέλει κι αυτό το ανατομικό προνόμιο των αρσενικών. Άλλα πράγματα είναι πιο απλά, άλλα πιο σύνθετα, πιο εύκολα, πιο δύσκολα, ένα όμως είναι το βασικό: τίποτα δεν χαρίζεται. Και βλέπω εμένα, εσένα, τα άτομα γύρω μου να λυγίζουν με την πρώτη αναποδιά, να ψάχνουν μια γωνίτσα να χωθούν και να θρηνήσουν αντί να σηκωθούν και να συνεχίσουν. Υπάρχει νόημα σε αυτό; Σπαταλάμε τις ώρες μας σκεπτόμενοι όσα δεν έχουμε κι έτσι χάνουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε αυτά που ήδη έχουμε… που αρχίζουμε να τα εκτιμάμε μόνο όταν κινδυνέψουν να χαθούν κι αυτά. Κι έρχεται στο μυαλό μου ένα παιδί που γνώρισα πρόσφατα, ένας πιτσιρικάς γύρω στα 16. Πρόσχαρος, φιλικός, γελαστός… έλαμπε. Κι έπασχε από καρκίνο.

Κι έρχεσαι εσύ μετά να μου πεις πως η ζωή σου τελείωσε επειδή σε χώρισε ο Μπάμπης…

5 Comments

Filed under Για τα Λιονταρια

«In Memoriam»

Οι εκλογές πεθάνανε, τις θάψαμε προχτές και ησυχάσαμε μια και καλή. Οργασμός των δημοσίων σχέσεων και αυτές οι εκλογές, από τη μια τα τηλέφωνα από τα γραφεία «Τύπου» των υποψηφίων και από την άλλη τα μαγνητοφωνημένα μηνύματα, direct marketing και δεν συμμαζεύετε με τίποτα.

 

Βέβαια κάποιοι υποψήφιοι ανά τόπους προχωρήσανε ακόμα πιο πέρα, μετά από τις κλασσικές τρόπους πειθούς, την έκκληση στη λογική και την έκκληση στο συναίσθημα, μια υποψήφια ξεκίνησε δικιά της σχολή και δημιούργησε την έκκληση στη πείνα.

 

Άκουσε η κοπέλα, την φράση «δαγκωτό» και το παρεξήγησε το θέμα, έτσι της ήρθε η φοβερή ιδέα να μοιράζει μαζί με τα όμορφα ιλουστρασιόν φυλλάδια και από ένα σουβλάκι στους περαστικούς (το σουβλάκι με ψωμάκι παρακαλώ) άντε και εις ανώτερα. Τι εστί ανώτερα; Τα σουβλάκια με πίττα και πατατούλες βέβαια.

Δαγκωτό είπαμε!!!

Το καλύτερο από όλα είναι οι γιορτούλες στα εκλογικά κέντρα των υποψηφίων δημάρχων. Έχουν φέρει τα πάνω κάτω στην ημερήσια έξοδο του Έλληνα Πολίτη, σήμερα το πρόγραμμα έχει:

 

  • Απογευματάκι για καφέ στον 1ο υποψήφιο
  • Μετά θα πάμε στον 2ο υποψήφιο που κάθε βράδυ βγάζει τη ψησταριά, πετάει τα κοψίδια πάνω ανοίγει και τα κρασάκια και τη κάνουμε ταράτσα
  • Τέλος στον 3ο υποψήφιο για ποτάκι και χαλαρή lounge κατάσταση με chill out μουσικούλα

Εμείς εδώ στη Λεγεώνα όμως κρατάμε μια αταλάντευτη τάση, «Μπαίνουμε στο παιχνίδι» γιατί «Η Αθήνα αλλάΖΕΙ» και σίγουρα «Δεν έχουμε πολλά να πούμε άλλα πολλά να κάνουμε».

 

Καλημέρα, Καλησπέρα και Καληνύχτα

6 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας