Monthly Archives: September 2006

Ιστορίες Αθηναϊκής Τρέλλας: Μέρος 1ο -Ο Μπάμπης και το κωμοδίνο

Κύριε οδηγέ ,κύριε οδηγέ το πάτησα το κόμβιον και δεν σταματήσατε, κύριε οδηγέ ” επαναλάμβανε μονότονα η απομίμηση της Μπέμπα Μπλάνς με τα ξασμένα μαλλιά και την απαλά ενοχλητική φωνή. “Κύριε οδηγέ, σταματήστε, κύριε οδηγέ” συνέχιζε να επαναλαμβάνει ενώ ο οδηγός εκκώφευε χαρακτηριστικά.Εκκώφευε ,διότι γνώριζε ότι σε αυτή την ακύρηχτη μάχη είχε ήδη χάσει, ήταν μόνος απέναντι στο δεύτερο κεφάλι του Βεελζεβούλ απο τα δεξιά την περίφημη και μαχητική τρίτη ηλικία.

“Κύριε Οδηγ� ,Κύριε Οδηγ�”
Αμέσως η ηλικιωμένη κυρία βρήκε φανατικούς υποστηρικτές απο το επιβατικό κοινό. “Μα τι πράγματα είναι αυτά; Αυτά δεν συνέβεναν ποτέ επι εποχής Παπαδόπουλου ,η Ελλάδα είχε τάξης και ασφάλεια και οι δημόσιοι υπάλληλοι ήτο ευγενείς πρός τις ηλικιωμένες ” “Τα ξέχασες, βρέ τις εξορίες και το ρουφιάνεμα. Απο τον γείτονα, τον φίλο και συγγενή;” Η διαμάχη της Μπέμπα Μπλάνς είχε μετατραπεί σε ιδεολογική συζήτηση γύρω απο τον γύψο και την επταετία.Φάνταζε σαν Τιτανομαχία ,σαν μάχη ανάμεσα στον Θεό και τον Δαρβίνο με τον χαμένο να εξαφανίζεται για πάντα στον Λίμπο τον πλανήτη της λήθης .

Θεός Vs Δαρβίνος

Αυτές οι σκηνές έχουν μετατραπεί πλέον σε τόσο καθημερινές που αποτελούν κομμάτι της ρουτίνας μας ,μαζί με την πρωϊνή εφημερίδα και τα πρώτα τσιγάρα της ημέρας. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο αποφάσισα να χαμηλώσω το βλέμμα μου, καθότι είχα και την ατυχία να κάθομαι σε υπερυψωμένη θέση και μπορεί να με ενέπλεκαν και εμένα στα συλλογικά τους σύμπαντα όπου βασίλευαν η μνήμη και η λήθη.

Χαμηλώνοντας όμως το βλέμμα ,η ματιά μου έπεσε τυχαία σε ένα μύνημα που έγραφε η μπροστινή μου κοπέλα στο κινητό.Έγραφε και έσβυνε με την ταχύτητα του ήχου ,γρήγορα και αθόρυβα . “Μπάμπη ,έχω αφήσει ένα σημείωμα ,επάνω στο κωμοδίνο δίπλα απο το κρεββάτι .Διάβασε το ……. ” τελείες.

Αν υπάρχει κάτι που μισώ σε αυτόν τον κόσμο είναι οι τελείες,συνειρμικώς τέλειες ατελείς . Αν θέλεις να πείς κάτι απλά πές το μην αφήνεις την σιγή να μιλήσει για εσένα δεν πρόκειται να το κάνει. “μύνημα απεστάλη”. Έχει αφήσει μύνημα στο κωμοδίνο, Μπάμπη, κατάλαβες; Πρέπει να το διαβάσεις. Γιατί περιπλέκουν έτσι οι άνθρωποι τα πράγματα; Τι μπορεί να έγραφε εκείνο το περίφημο σημείωμα και ποιά θα ήταν η αντίδραση του Μπάμπη;
Το κινητό της άρχισε να χτυπάει με ένα ενοχλητικό trendy ήχο στο καντράν έγραφε μία λέξημόνο Μπάμπης. Μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις λένε οι Κινέζοι, μία λέξη ίσον χίλιες σκέψεις, λένε οι Κορεάτες, ε με κάποιο τρόπο έπρεπε να γεμίσουν εκείνα τα μαλακισμένα fortune cookies. “Ναι δεν μπορώ να μιλήσω τώρα ” ίσιες λέξεις μετρημένες, κοφτές σαν να δίνει παράγγελμα σε μπάντα .”Απλά διάβασε το σημείωμα, είμαι στο λεωφορείο”. Μα καλά τι σημαίνει αυτό το είμαι στο λεωφορείο;

Είμαστε σοβαροί, αφού τα λεωφορεία έπαψαν εδώ και καιρό να είναι Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, καθιστώντας τα πλέον Μέσα Μαζικής Ψυχανάλυσης . Εδώ βγάζουμε τα σώψυχα μας ,τους τσακωμούς μας και τους έρωτες μας. Μέσα απο ένα κινητό σε ένα λεωφορείο για να μας ακούσουν και οι 80 που είναι μέσα σαν ιαπωνικό τουριστικό λεωφορείο στιβαγμένοι. Σχολιάζουμε την επικαιρότητα, κατακεραυνώνουμε την αναλγησία των οδηγών που κατέβασε την Μπέμπα ένα στενό πιο κάτω. Ναι μπορεί να έχουν περάσει 20 λεπτά, αλλά εμείς ακόμα τα σχολιάζουμε.

Όταν λέω εμείς δεν εννοώ με τον πληθυντικό της ευγενείας ,της μαρίας ή οποιασδήποτε άλλης κυράτσας. Εννοώ EMEIΣ, μία συλλογική οντότητα που εκφράζεται μέσα απο τις απόψεις των ενός -δύο-τριών-ογδόντα που πετάγονται και κατακεραυνώνουν τα πάντα απο τον Ριβάλντο και τον Σόλιντ μέχρι τον Αλογοσκούφη και το ΛΑΦΚΑ.

Μίλα και μετά μην ανησυχείς εμείς εδώ είμαστε για να σε παρηγορήσουμε και εσένα. Άλλωστε δεν θα είσαι η μόνη και έχουμε συνηθίσει μέσα απο τα σπίτια μας κάθε μεσημέρι να ζούμε μέσα απο τις ζωές των άλλων.

Ξέρουμε τα πάντα για τους πάντες μας ενημερώνει η Χριστίνα και η Τατιάνα τι κάνει ο Χ τι αναψυκτικό πίνει η Ψ, για ποιό λόγο χώρισε η Κ – τελείως πληροφοριακά ,αγαπητέ μοναδικέ μου αναγνώστη όχι δεν έφταιγε εκείνο το γράμμα απο τον Παύλο. Μετά το μοναδικό που απομένει είναι να προσποιηθούμε ότι νοιαζόμαστε και να παρηγορήσουμε το “θύμα”.

Κουτσομπολεύειν Εστί Φιλοσοφείν

Συνεχίζεται :

Ιστορίες Αθηναϊκής Τρέλλας :Μέρος 2ο -Free Μπάμπης

Leave a comment

Filed under Ιστοριες Αθηναίκης τρελας

O ναός του στοιχειώδους κακού

Ανοίγω το ψυγείο να κάνω κάτι να φάω και εκεί είναι που αντικρίζω τον Νικόλα Βαφειάδη. “Σύμφωνα με όσα μου ανέφεραν έγκυρες πηγές, απο την Washington, που δεν μπορώ να αποκαλύψω Νίκο, το ψυγείο της Λεγεώνας αποτέλεσε τον επόμενο στόχο των αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων. Βλέπετε πίσω μου το ερημικό τοπίο που άφησαν οι βομβαρδισμοί. Ήδη οι διαδικασίες ανοικοδόμησης στην περιοχή που βρισκόταν η φέτα (πανάρχαιο φετίχ στην φαμίλια) έχουν αρχίσει απο την εταιρεία Βακτηρίδια ΑΕ ,προσδίδοντας μία υπεραξία στο τυρί αφού το μετέτρεψαν σε ροκφόρ .Νικόλας Βαφειάδης για την Λεγεώνα απο ένα κρανίου τόπος εδώ στην μαρτυρική Ζρεμπρένιτσα γεια σας .”

Συντονιστική Επιτροπή

Ίσως το ψυγείο μου να θέλει να μου πεί κάτι ,οπότε αποφασίζω να ………….. ανοίξω το ντουλάπι. Εκεί συνάντησα την συντονιστική επιτροπή της ένωσης μυρμηγκιών “Για ένα καλύτερο ντουλάπι γεμάτο με τρόφιμα”, “Τι θα γίνει ρε μεγάλε ,έχεις να βάλεις πράγματα στο ψυγείο καμμιά 10αριά χρόνια, έχουμε αρχίσει να γινόμαστε καννίβαλοι και να τρώμε ο ένας τον άλλο”.

Οκ οκ οκ i got the point. Πρέπει να πάω εκεί που και άλλοι έχουν τολμήσει να πάνε στο sm, όχι δεν εννοώ κάτι διεστραμμένο γύρω απο το σέξ εννοώ το super market . Ντύνομαι πρόχειρα αρματώνομαι με λεφτά, τσιγάρα, κινητό (με την εμφάνιση του homo urbanus οι εν λόγω κινήσεις χαρακτηρίζονται ενστικτώδεις μαζί με το φαί, το σέξ και το κατούρημα) και ξεκινάω το ταξίδι μου για τον ναό του υπερκαταναλωτισμού, το Άβατον του Ferry που συμφέρει.

�ι και τα blog �χουν �ξοδα ,τι βλάπτει μια μικρή διαφήμιση???
Φτάνω έξω απο το ΨΩ και ξαφνικά το ίδιο το διαβολικό κτίριο έχει κατανοήσει την ύπαρξη μου εκεί. Με έχουν εντοπίσει χρησιμοποιώντας κάποια περίεργη τεχνολογική καινοτομία, οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα και διακρίνω απο πίσω δύο τύπους που φοράνε μαύρα γυαλιά και έχουν ενδο-επικοινωνία. “Hello Agent Smith , so we meet again” ,σκέφτηκα και τους προσπέρασα φτάνοντας στον διάδρομο με τα φασολάκια.

Αυτό το οποίο δεν ξέρουν πολλοί άνθρωποι για τα φασολάκια είναι ότι αποτελούν τον Stanley Kubrick των τροφίμων .Σου φαίνεται παντελώς παρανοϊκό να τα αγοράσεις ,σου φαίνεται περισσότερο παρανοϊκό να τα μαγειρέψεις ,αλλά μόλις τα φάς κατανοείς ότι έχεις προχωρημένη μορφή σχιζοφρένειας και καλύτερα να μην άκουγες τις γνώμες των άλλων που σου έλεγαν “Αααα ,φοβερό ,θεωρείτε avant gard. Αν δεν έχεις απολαύσει τέτοιο πράγμα δεν έχεις απολαύσει τίποτα” .Ουσιαστικά είναι σαν την διακυβέρνηση της ΝΔ ,όσο πιο μακριά μένεις απο αυτό το πράγμα τόσο πιο όμορφο σου φαίνεται .

Γυρίζω στον διάδρομο, έχοντας καλύψει τις ενοχές μου για τις μπριζόλες που θα πάρω αφού προμηθεύτηκα και λαχανικά και εκεί την βλέπω. Η πιο όμορφη ύπαρξη σε αυτή την πλευρά του γαλαξία-μπορεί και στην άλλη, αν οι γυναίκες της Αφροδίτης είναι τόσο υστερικές όσο και οι δικές μας- ψηλή ,ξανθιά με γαλάζια μάτια και υπέροχο χαμόγελο που σου θυμίζει τον γνωστό πίνακα του DaVinci. “Καλησπέρα σας” είπα γεμάτος αυτοπεποίθηση με ένα στυλάκι “Θέλω να σε γνωρίσω ,δεν στην πέφτω” αλλά ουσιαστικά εννοώ “Θέλω να σε γνωρίσω ,για να στην πέσω”και τότε συντελείτε το μεγαλύτερο έγκλημα στον κόσμο μετά την γέννηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (Σ.Σ είπαν στον Μητσοτάκη ότι οι μεγαλοφυΐες αναγνωρίζονται μετά θάνατον και αυτός πέθανε και επέστρεψε ώς βρυκόλακας για να το τεκμηριώσει ο αθεόφοβος)

“Τι θα θέλατε….” η όμορφη Οφηλία μου μετατράπηκε σε ” μετακομίσεις-μεταφοραί ο Μήτσουλας”.Η φωνή της ήταν πιο μπάσα και απο του τραγουδιστή των Sepultura στο Roots. “εεεε” απάντησα μέσα στην αμηχανία μου ” 1 κιλό μπριζόλες” “Χοιρινές;” ρώτησε το τέρας που ήρθε απο τον Βάλτο, ενώ ταυτόχρονα πηγαίνοντας να πάρει τις μπριζόλες την είδα να φτύνει κάτι στον κάδο των απορριμάτων και να πιάνει το καβάλο της για να το ανασηκώσει. Δεν ρώτησα, δεν ήθελα να ξέρω, δεν ήθελα να μάθω, αυτά που είδα ήταν αρκετά .

Το όνειρο μου γκρεμίστηκε ωσάν δίδυμος πύργος ,σαν κάστρο απο άμμο όταν έρχεται η φουσκοθαλασσιά .Μία δύσπνοια άρχισε να με πιάνει ,άρπαξα τις μπριζόλες και έτρεξα στον πρώτο διάδρομο που βρήκα ,με θολομένο μυαλό .

Ξαφνικά ,πέφτω επάνω σε μία μελαχρινή κοπέλα και πέφτουν τα πράγματα κάτω ,προσπαθώ να τα πιάσω ψελλίζοντας συγγνώμη σαν αυτιστικός. Σηκώνομαι και ακούω ένα “Κάφρους ,εσύ ;”, “εεε ,συγγνώμη δεν νομίζω ότι είχα την χαρά, αλλά ναι εγώ® είμαι ” γεμάτος χαρά και περηφάνεια που μια τέτοια κοπέλα ήξερε το όνομα μου. Δεν είχε την αγγελική εμφάνιση της νύφης του Frankenstein απο το χασάπικο, αλλά είχε την γλυκότερη φωνή που είχα ακούσει και δύο χείλι που σε κάναν να θέλεις να χαθείς μέσα τους για μία αιωνειότητα και δύο ημέρες.

“Δεν με θυμάσαι; Η Μαίρη είμαι ,είμασταν μαζί στο Γυμνάσιο” wow wow wow περίμενε ( κύριε σκηνοθέτα;; Ένα flashback στο τραπέζι 4 και μια χωριάτικη) η Μαίρη Χ;;;; Που πήγαν τα 800 κιλά μήπως φάγαν τα αμέτρητα σπυράκια; Και τι απέγιναν εκείνα τα γυαλιά που θύμιζαν πάτους απο Johny Walker Black, γιατί αντικαταστάθηκαν απο αυτό το φοβερά κομψό γυαλάκι; “Ναι ρε ,η Μαίρη είμαι ,απλά με τις Πανελλήνιες έχασα κάποια κιλά και με την φοιτητική ζωή στο Φυσικό Κρήτης δεν έτρωγα καλά και έτσι έγινα όπως είμαι.”

“Τι νέα ρε μαιρούλα;”, ” Ε να ,πήρα το πτυχίο και χτύπησα μία υποτροφία πάνω στην αναδόμηση της αλυσίδας του DNA στο CERN στην Ελβετία ,και απλά σπαταλάω τον χρόνο μου με δημοσιεύσεις στο Science America το Περισκόπιο και ,με το να διδάσκω στο Ελληνικό Σχολείο της Λουκέρνης. Α ξέχασα να σου πώ τι καταπληκτικές διακοπές πέρασα στην Λιβερία με τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα βοηθώντας τα καημένα παιδάκια να σιτιστούν ,εσύ;”. Ο κόσμος χάθηκε κάτω απο τα πόδια μου ,μαζί με εκείνο το εσύ.

wilecoyoteb.jpg

Τι να της πώ ; Ότι είμαι ένα ελεϊνό ρεμάλι της κοινωνίας το οποίο δεν κατόρθωσε να βρεί διαμέρισμα ούτε στην Φωκίωνος Νέγρη;Ότι μπροστά σε αυτή είμαι ένα σκουλήκι το οποίο δεν αξίζει ούτε να συντριφτεί κάτω απο τις μπότες της; Ότι η μοναδική φιλανθρωπία που έχω κάνει είναι ότι πίνω coca cola light και όχι κανονική (ε φιλανθρωπία είπαμε, και εγώ άνθρωπος είμαι και απλά με αγαπάω, αμέσως οι κακοπροαίρετοι να πεταχτείτε) “. Ε να ρε Μαιρούλα ,απο εδώ και απο εκεί blah blah blah “. Προσπαθούσα να φανώ αντάξιος της ,αλλά πώς; και ο Stephen Hawkings να ήμουν δεν θα μπορούσα .

“Ε με συγχωρείς Μαιρούλα ,αλλά πρέπει να πάω σπίτι με περιμένει η Irma” .”Ναι έχεις δίκιο και εμένα με περιμένει ο Johny C” τα είχε και με the rich and the famous ,και εγώ εννοούσα την σκύλα μου .”Θεέ μου ρίξε μου ένα μετεωρίτη τώρα,μπάς και γλυτώσω”. Τα λέμε, αναφώνησα όσο περισσότερο απομακρυνόμουν απο αυτή με σκυμμένο το κεφάλι.

Πλησιάζω στο ταμείο, και κοιτάζω έκπληκτος το ηλικιακό target group του ταμείου μου ξεκίναγε απο “και τα δύο πόδια στον τάφο ” μέχρι “Zombies ate my neighboors”. Ατάραχος πλησιάζω το ταμείο ενώ κοιτάζω τα δίπλα ταμεία .Όλες οι ίδιες, κλωνοποιημένες ταμίες, ξανθισμένο μαλλί, ψεύτικο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, σκουλαρίκια και βραχιόλια γλυκιά μου (κατά το λαϊκόν άσμα -νυχτερίδες και αράχνες). Με βαριεστημένες κινήσεις περνάνε τα πράγματα που αφήνουν επάνω στον πάγκο μπροστά απο το scanner.

Ταυτόχρονα παρατηρώ κάτι το οποίο με βάζει σε υποψίες όσον αφορά τους πελάτες του ναού. Πώς γίνεται να περπατάνε πιο αργά και απο σάλιαγκες, αλλά παρόλα αυτά να βάζουν τα πράγματα στον πάγκο με ταχύτητα Flash & Neo μαζί .Αστραπιαίες κινήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη ξαφνικά ο άδειος πάγκος γέμισε με Coca Cola ,Ariel,Skip ,Αυγά και διάφορα άλλα (τα οποία με έχουν πληρώσει αδρά για να τους παρέχω γκρίζα διαφήμιση ) .

Περιμένοντας καρτερικά να έρθει η σειρά μου μετά τις ορδές των υπερ καταναλωτικών απέθαντων ορδών, άρχισα να διαβάζω την τεράστεια ταμπέλα πίσω απο το ταμείο, η οποία ανέγραφε “Δούλεψε σαν σκλάβος και φάε σαν αφέντης” Λαϊκό, έπεσα σε περισυλλογή άμεσα . Έχω δεί το “They live” by John Carpenter και γνωρίζω ότι τέτοιες ταμπέλες είναι μπλόφα των μασόνων, εβραίων , βρίλλ,_____________ (βάλτε όποια ομάδα πιστεύεται ότι ελέγχει τις μοίρες του κόσμου) που ελέγχουν τον κόσμο να μας πείσουν να καταναλώσουμε και άλλο. Αυτό ήταν εύκολο να γίνει αντιληπτό, αλλά το θέμα είναι τι εννοούσε με τον όρο Λαϊκό. Λαϊκό άσμα του στύλ “Με έχτισες με γκρέμισες και ύστερα με τα μπάζα μου, άλλης λακούβα γέμισες, μωρό μου με απαλλοτρίωσες” λαϊκό ή έπος λαϊκό, στύλ ” Ο χάροντας και ο διγενής παλεύανε στ αλώνια” . Βάλτε μία επεξήγηση βρε αδελφέ .

Κάτω ακριβώς απο την ταμπέλα, ίσως για να επιτρέψει σε κάποιον να εμβαθύνει στο νόημα ήταν η φράση “Με κάθε Nescafe, ένα ξεχωριστό μαγνητάκι” τι διαφορετικό μπορεί να είχε .Ένα μαγνητάκι ψυγείου είναι δεν είναι πυρηνικός επιταχυντής και άμεσα και συνειρμικά σκέφτηκα πάλι την Μαρία η οποία με χαιρέταγε απο την έξοδο με ένα χαμόγελο “Χάρηκα που σε ξανα είδα”. Ενώ εγώ το εξέλαβα ώς “Hello loser, i am off to Ibitha” .

Και παρέμεινα εκεί ένα ατέρμονο στοιχειό στον ναό του υπερκαταναλωτισμού να στοιχειώνω τις σκέψεις μίας βαρύτονης χασάπισας, αναλογιζόμενος ότι στον κόσμο αυτό υπάρχουν πράγματα πιότερο τρομακτικά απο ότι μπορεί να λάβει η φαντασία μας .

5 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Μεγάλη Φονική Μηχανή Vs Ξαναμμένης Σκύλας σημειώσατε 2

Φτάνω σπίτι μετά την δουλειά , η ώρα είναι 1 και 45 .Κάθομαι στο pc και προσπαθώ να γράψω κάτι σε αυτό το καταραμένο blog .Ντεν είμαι σιγκραφέας ,καλή μου , γιατί προσπαθώ να γράψω κάτι ;Διάφορα θέματα περνάνε απο το μυαλό μου απο το “Ο χρήστης γραφειάκι του pc” ,ένα μικρό αφιέρωμα στα nicknames μέχρι το “Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κεφαλαιούχος”¨μία ρετροσπεκτίβα των καλύτερων στιγμών της παιδικής μου ηλικίας .Όμως κάτι τέτοιο θα άνηκε σε ένα blog με τίτλο “Welcome ……….to the Twilight Zone”.

 

Αποφασίζω να μπώ σε ένα blog ενός γνωστού (Δεν έχω φίλους , μόνο γνωστούς ) και να διαβάσω τα κείμενα του (Ένας φιλόλογος στο Λύκειο μου είχε πεί “Οι καλοί δημιουργούν ,οι μεγαλοφυΐες κλέβουν” όταν μεγάλωσα έμαθα ότι το είχε κλέψει απο τον Χατζιδάκι. Ξέρεις τον τύπο που έκανε τραγούδι για ένα χαμόγελο) Αρχίζω να διαβάζω, μου θυμίζει όλα όσα ήθελα να ξεχάσω από την εποχή του δημοτικού (και ειδικά το σκέφτομαι και γράφω).

Ξαφνικά ένας τεράστιος όγκος μπλέκεται στα πόδια μου ,είναι η νέα προσθήκη στην φαμίλια ο Carlos ένα σκυλί. Σκυλί τρόπος του λέγειν, είναι rotweiler, ήτοι φυσικός εξολοθρευτής καλών και αγαθών ατόμων όπως εγώ σε διάφορα φυσικά περιβάλλοντα. Ύστερα από λίγο ξεπετάγεται από την γωνία και το έτερο μέρος η Irma, ένα θηλυκό κανίς .

Ο Carlos παίρνει ένα μπισκότο από το φαΐ του και το πηγαίνει μπροστά στα πόδια της. Εκείνη αρνείται καν να το δεχτεί και πάει λίγα πλακάκια πιο εκεί και ξαπλώνει. Ο Carlos σπρώχνει το μπισκότο πρός το μέρος της “Τι κάνεις ρε μαλάκα ,δεν σε έμαθα τίποτα; Είναι απλά μία άκαρδη σκύλα .Θα φάι το φαί σου ,θα πιεί το νερό σου θα κλέψει το βιός σου και μετά θα σε πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα”. Εκεί απτόητος ,σπρώχνει το μπισκότο ,εκείνη το παίρνει με μια γρήγορη κίνηση και φεύγει κουνώντας επιδεικτικά την ουρά της. Την κοιτάζει με τα βουρκωμένα του μάτια σαν να της λέει “Εγώ είμαι εδώ και σ’ αγαπώ. Άσε με κοντά εμάς να φέρω .Άλλο δεν ζητώ εσένα θέλω ,και περιμένω να ρθεις .Θέλω κοντά μου να σε φέρω φώς μου. Δώσε μου μια ευκαιρία αυτό μόνο ζητάω” Εκείνη κάθεται ανάσκελα και γλύφεται.

 

Ο πόλεμος των φύλων σε όλο της το μεγαλείο .Κουρνιάζει σε μία γωνιά και την βλέπει ,έρχεται κοντά μου για παρηγοριά .Τρέχει γρήγορα να τον προλάβει ,να λάβει πρώτη αυτή το χάδι απο το “αφεντικό” ,να δείξει το νάζι της ,να δείξει την αξία της. Μαλακίες , φύγε, ο Carlos πλησιάζει του ρίχνει μία δαγκωνιά και εκείνος δέχεται αγόγγυστα τον πόνο. Θεέ μου η σκύλα ,κυριολεκτικά όμως, ευνούχισε τον σκύλο μου. Άστη ρε μαλάκα ,αφού δεν σε θέλει. Δεν την βλέπεις είναι μία σκύλα με αρχίδια (εμφανώς τα αρχίδια είναι σαν τα μούσμουλα ,φυτρώνουν εκεί που δεν το περιμένεις) και εσύ είσαι απλά κάποιος που την αγαπάει .Ξέρω οι φερομόνες της σε κάνουν να χτυπάς κόκκινο, αλλά αντιστάσου ρε .Εδώ δεν είναι απλά αν θα αντισταθείς στην σκύλα ,εδώ παίζετε η τιμή ολόκληρου του αντρικού φύλου. Αντιστάσου, μην υποκύπτεις.

 

Αλλά προφανώς μιλάω στον βρόντο ,πάει να την πλησιάσει του σφυρίζω για να φύγει με αγνοεί και απλά κάθεται και την κοιτάει .Πάει να την πλησιάσει του δείχνει τα δόντια της,θεέ μου τι surreal είναι αυτό που ζώ; Ο Carlos μας βγήκε Κάρολος ,μου το πούστρεψες μωρή κάργια το σκυλί .Αν ήταν έτσι τα Rotweiler στο Ausweitz θα είχαν δραπετεύσει όλοι οι Εβραίοι από εκεί .

Την επόμενη μέρα το show συνεχίζεται ,προσπαθώ να κάνω ότι θα έκανε ένας καλός φίλος σε αυτή την περίσταση ,του πλασάρω μία άλλη γκόμενα .Φέρνω την σκύλα μίας γνωστής (δεν έχω φίλους και φίλες λέμε ,πόσες φορές θα το πώ) είναι και αυτό κανίς .Την δαγκώνει και φεύγει με την ουρά στα σκέλια .Τίποτα ,το βράδυ το ίδιο σκηνικό ,μόνο που τώρα πάει να πνίξει τον πόνο του στο γάλα .”Πάρε σου χρειάζεται περισσότερο απο μένα” ρίχνω λίγο whiskey στο γάλα .

 

Ενδιαφέρον συνδυασμός ,σκέφτομαι πώς να μοιάζει ,βγαίνει έξω στο μπαλκόνι ,ανεβαίνει τα σκαλιά .Φτάνει στην ταράτσα ,τραγουδάει τα bluez ,για αυτήν που αγαπάει ,μετά απο 10 λεπτά κατεβαίνει .Στέκεται απέναντι της ,και την κοιτάζει ,μετά απο 4 ώρες είναι ακόμα εκεί .Την βλέπει και είναι σαν να της λέει “Εγω κατάφερα να τρελλαθώ ,μην με ξεχάσεις και αν με ζητήσεις ποτέ να μου το γράψεις ,αχ να σ αγγίξω μια φορά και ας πεθάνω ,είναι το τραγούδι αυτού που σκότωσες ,και στο πτώμα του επάνω χόρεψες”

Σ’ευχαριστώ Θεέ μου ,επιτέλους και ένα ον σε αυτό το πλανήτη με χειρότερη ερωτική ζωή απο την δική μου .Εγώ τουλάχιστον δεν ξέρω τι θέλω ,αυτός ξέρει τι θέλει αλλά δεν μπορεί να το έχει .Και χίλια θέλω δεν κάνουν ένα μπορώ .

4 Comments

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Ο Πολεμιστής του Φωτός του Παύλου Κούνελου version 1.2

1.Ο πολεμιστής του φωτός δεν κατουράει σε οικοδομές ,παρκαρισμένα φορτηγάκια και γενικότερα μέρη κάλυψης-απόκρυψης .Αν κατουρήσει ,θα κατουρήσει πίσω απο καμμία Lexus ,γιατί μόνο αυτή ταιριάζει με το image του ,και ακόμα και αν το κάνει θα λάβει την επιβαλλόμενη απο το savoir vivre στάση.

Ή ταν ή πατατάν
2.Ο πολεμιστής του φωτός σηκώνει το καπάκι της τουαλέτας ,πρίν κατουρήσει .Μην ρωτήσετε γιατί είναι ένα απο τα μεγάλα μυστήρια του σύμπαντος .

The Answer to Life ,the Universe and All

3.Ο πολεμιστής του φωτός δεν προσφωνεί την αγαπημένη του “λαχανοντολμαδάκι μου,μπουρεκάκι μου ,μισελέν-ακι μου , λουκουμάκι μου” και γενικά οτιδήποτε μπορεί να υπονοήσει σε οποιαδήποτε διάσταση και διανόηση ότι έχει πάρει έστω και μισό γραμμάριο τα τελευταία 10 χρόνια .
4.Ο πολεμιστής του φωτός ,κάθε 15 μέρες ανάβει κεράκι στον Άγιο Βαρδούπιο ,τον blogοφόρο ,προστάτη των blogs και των συγγραφέων αυτών .Γιατί είναι καλός χριστιανός και τρίτος απο δεξιά ψάλτης .

Ο άγιος Βαρδούπιος ο blogοφόρος είναι τρίτος απο το ακριανό κ�ντρο δεξιοαριστερά

5.Ο πολεμιστής του φωτός δεν πίνει φραπέ με γάλα ,αλλά freddoccino φράουλα με σιρόπι τσουκνίδας γαρνιρισμένο με μούσμουλα γιατί έτσι κάναν εις τας Ευρώπας .
6.Ο πολεμιστής του φωτός έχει σπουδάσει εις το HesPsilaKiAgnanteue University με βαθμό Άριστα γιατί ήταν η νέα μεγάλη ελπίδα στον χώρο των Financial and Banking and Economics and Coffee Making Studies.
7.Ο πολεμιστής του φωτός εργάζεται ώς aeifer manager (εκ του Άει φέρ καφέ να πιούμε) σε μεγάλη πολυεθνική στην οποία ανέρχεται τάχιστα σε θέσεις υπευθυνότητας όπως Υπεύθυνος Υγειονομικής Ασφάλειας και Information Distribution Manager (στην Ελλάδα τους λέμε ρουφιάνους)
8.Ο πολεμιστής του φωτός κυκλοφορεί με αμάξια πολυτελείας όχι για να τονίσει το εγώ του ,αλλά για να αποδείξει ότι είναι καλύτερος απο την πλέμπα ,τον λαουτζίκο ,τους άλλους βρε αδελφέ (το ότι ξεχρεώνει το αμάξι για τις επόμενες τρείς μετενσαρκώσεις του σε σκουλήκι κάμπια και κοπριά,είναι άλλη ιστορία)
9.Ο πολεμιστής του φωτός ξέρει γαλλικά ,πιάνο , μπαλλέτο και η θειά του η χορεύτρια είναι τρίτη ξαδέλφη της θείας της ανιψιάς του μπατζανάκη του παππού του barishnikof (άρα έχει και μία άλφα καταγωγή δεν μπορείς να πείς αγαπητέ αναγνώστη πώς λέγαμε παλιά πολύ παλιά , κόρη ναυάρχου;)
10.Ο πολεμιστής του φωτός έχει εμπεριστατωμένη άποψη απο την πολιτική κατάσταση στον Λίβανο μέχρι την διάσωση του Ταζμανιανού μπιζελιού απο τους εξαγριωμένους αυτόχθονες που εισάγονται στην πολιτισμένη κοινωνία των McDonalds το 2006 .Γιατί άλλωστε διαβάζει τόσα life-style περιοδικά;
11.Ο πολεμιστής του φωτός είναι σαν τον γρίφο της σφίγγας .Ξεκίνησε επαναστάτης κομμουνιστής ,για να μεταβεί στον υπαρκτο σοσιαλισμό και να καταλήξει καταξιωμένος Νεοδημοκράτης.

12.Ο πολεμιστής του φωτός αδιαφορεί για τα παιδιά των φαναριών μέχρι την στιγμή που θα γίνει κάποιος τηλε-μαραθώνιος για αυτά .Εξάλλου είναι γνωστός φιλάνθρωπος του ΣαββατοΚύριακου.
13.Ο πολεμιστής του φωτός κάνει την δική του προσωπική επανάσταση αγοράζοντας Pepsi αντί για Coca Cola και καταναλώνοντας Goody’s αντί για McDonalds .Πάντα όμως φοράει ρούχα στύλ Prada & Gucci ,γιατί καλή η επανάσταση ,αλλά ας μην την κάνουμε και ατημέλητοι .

στην αιχμή της μόδας

Υ.Γ Ο πολεμιστής του φωτός δεν είναι μόνος ,είναι ολόκληρη πληθυσμιακή ομάδα και μαζί με τον μαλάκα αποτελούν τα βασικά προϊόντα που παράγει η Ελλάδα .Προσέχτε ,ζούν ανάμεσα μας .

Leave a comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας

Η οδύσσεια ενός Τουρίστα

Αυτό το οποίο με είχαν κάνει όλοι να πιστέψω ότι αποτελεί την πανάκεια για όλα μου τα προβλήματα ήταν η εισαγωγή μου σε ένα Ίδρυμα (όχι Ψυχιατρικό, για να προλάβω τους προπέτες) της Ανώτερης ή Ανώτατης Εκπαίδευσης. Aλλά δεν βρέθηκε κανένας να μου πεί: “quo quadis, ρε Καραμήτρο?”

Άσυλο Τραγικοκωμικών  Εμπειριών  Ιδιωτών Αθήνας

Έστω να μου εξηγήσει ότι δεν είναι πανάκεια, κανένας. Αποτέλεσμα; Δεν ρωτάνε τέτοια πράγματα! Αποτέλεσμα λοιπόν να περάσω στο Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων στο εξωτικό και τροπικό ΤΕΙ – Ηγουμενίτσας! Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί πάνε και φτιάχνουν διάφορα ιδρύματα σε όλα τα κατσάβραχα, ύστερα από λίγο καιρό το κατάλαβα… Αν δεν βρίσκονταν οι φοιτητές, ποιος θα τόνωνε την τοπική οικονομία;;

Χάρτης ΑΤΕΙ Αθηνών

Kαι όταν λέμε τοπική οικονομία μην φανταστείτε κάτι που να φέρνει προς το Rodeo Drive ή την Sunshet Boulevard, έστω βρε αδελφέ πρός το εμπορικό τρίγωνο της Αγίας Βαρβάρας στο Αιγάλεω! Mπά πολλά ζητάτε! H τοπική οικονομία συνοψιζόταν μονάχα σε ένα πατσατζίδικο – souvlakeri “La Mitsouleras“…

Έπειτα από πολλούς κόπους, όχι δικούς μου φυσικά, αλλά της μητέρας μου που κατάφερε να γεννήσει αρκετό αριθμό φορολογούμενων για την τόνωση της Ελληνικής οικονομίας, την πραγματική σύγκλιση με την Ε.Ε. [δηλαδή το να γίνει η χωματερή Λιοσίων, “la Xwmateri“], την υπεράσπιση της μαμάς πατρίδας, κατάφερα να πάρω μετάθεση για το ΤΕΙ-Αθηνών.

Όμως οι περιπέτειες μου εκεί είναι μια άλλη πικρή ιστορία γεμάτη πόνο, η οποία θα έκανε ακόμα και τον μικρό Βασιλάκη (σκορδο)Καΐλα να κλάψει με μαύρο δάκρυ!

Μία ιστορία η οποία είναι παρόμοια με τα πονήματα [και τα παθήματα!] του Ξανθόπουλου πριν να γίνει διάσημος και πλούσιος. Ξέρετε, σε εκείνο το σημείο στο οποίο φτύνει στα μούτρα τον πλούσιο πλην άτιμο καπιταλιστή, καθότι ο Ξανθόπουλος είναι φτωχός πλην τίμιος οικοδόμος!

Επιτέλους έφτασα στην Μέκκα της εκπαίδευσης! H πρώτη μου επαφή με το Ίδρυμα -ένα είναι το Ίδρυμα, όχι το Δαφνί βρε, αμάν! με κάνετε και επαναλαμβάνομαι- Τεχνολογικής Εκπαίδευσης Αθηνών! Για την ακρίβεια η πρώτη μου, οπτική επαφή ήταν όταν ζήτησα να με καθοδηγήσουν προς την σχολή.

red-ryder.JPG

Ο διάλογος που ακολουθεί είναι επακριβής, αυτό πρέπει να το τονίσω: “Συγνώμη, μήπως ξέρετε πού βρίσκεται η Σχολή Τουριστικών Επιχειρήσεων?” Ακολούθησε ένα πεντάλεπτο σιγής, στο οποίο ήταν σαν να ζούσα στιγμές από το Matrix, όπου ο υπάλληλος με ευκίνητες κινήσεις κατάφερε να τυλίξει την εφημερίδα του (Αθλητική Ηχώ, εννοείται εκείνη την εποχή δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμα η Τράφικ και η Εσπρέσσο για να μας παρέχουν μία πλήρη ενημέρωση για το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι) να πιει μία γουλιά από το φραπέ -α, ρε, αθάνατε Έλληνα δημόσιε υπάλληλε που σώζεις τις ελληνικές παραδόσεις- να αφήσει το τσιγάρο στο σταχτοδοχείο και να μου πει:

Θα μπεις στον κεντρικό διάδρομο, θα πάς όλο ευθεία και στην 2η, όχι 3η, ρε Μήτσο η ΣΔΟ ποια σχολή είναι?” Eκείνη την στιγμή πετάχτηκε ο Μήτσος, κλασσικός Έλληνας με το ανοιχτό πουκάμισο, την καδένα και το αρκουδέ ύφος που θύμιζε τον λαχανέμπορα που έχει όνειρο να μπει στην Wall Street. Ύστερα από μία μικρή συζήτηση όπου η τοποθεσία της Σχολής μου πήρε διαστάσεις σαν να συνομιλούν ο Μάρξ με τον Ένγκελς και καπάκι να χώνεται ο Κίρκεγκαρντ με θέμα το κοινωνιολογικό προτσές της νέας χιλιετίας , οι Σοφοί αποφάνθηκαν: “Είναι η 2η σχολή“.

Πέταξα ένα ξερό ευχαριστώ και συνέχισα να προχωρήσω. Βέβαια σε όλο εκείνο το διάστημα δεν είχα καταλάβει την σχετικότητα του χρόνου ή όπως ΔΕΝ λέει και ο Κοέλιο “όταν βάλεις κάτι σκοπό το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον σου για να μην το καταφέρεις ποτέ”…

1ο ετής φοιτητής για εγγραφή

Διότι δεν εξηγείται αλλιώς το ότι όταν πήγα να περάσω στον διάδρομο ξεχύθηκε μια ορδή ανθρώπων που οι μισοί θύμιζαν τον Τριανταφυλλόπουλο στα νιάτα του και οι άλλοι μισοί θύμιζαν έντονα τον Στέφανο Μάνο τον πολιτικό, αφού είχε υποσχεθεί ο Μάνος ότι δεν θα ξανακλέψει άλλες γριούλες, για να εξηγούμαστε.

Εκείνη την στιγμή ενθυμούμενος τους ηρωικούς προγόνους μου αποφάσισα να ξεχυθώ σαν αμαρτωλός και κλέφτης με μία χαντζάρα και να προελάσω προς την είσοδο, αλλά το γεγονός ότι δεν με χαρακτηρίζουν τα άγρια ένστικτα μου, οδήγησε στο ότι η λογική επιβλήθηκε και περίμενα τελικά να περάσει αυτή η ορδή γενιτσάρων!

Φοιτητής στον Κεντρικό Διάδρομο

Έπειτα πάω να μπω προς την είσοδο, ξαφνικά οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα. “Τι έγινε ρε παιδιά που ήρθα, πρόκειται να επιβιβαστώ στο διαστημόπλοιο Enterprize και δεν το ξέρω, πρόκειται να γίνει κάποια επίθεση από τους Κλίνγκον; Πείτε βρε παιδιά μην με κρατάτε σε αγωνία, θέλω να ξέρω!“.

ΌΧΙ αγαπητέ φοιτητή, απλά έχεις περάσει σε ένα hi-tech εκπαιδευτικό ίδρυμα που τα λεφτά τα παραέχει και αποφασίζει να τα δαπανήσει σε φωτοκύτταρα και σύντομα θα εξοπλίσει και όλους τους φοιτητές με light – saber και special guest star στον ρόλο του Darth – Maul, ο πρόεδρος του Ιδρύματος.

Προχωράω και ψάχνω για την πρώτη Σχολή, έτσι ώστε μετά να βρω την δεύτερη. Μεγάλο λάθος, η μόνη πινακίδα που είδα ήταν Κυλικείο και με μεγάλα παχιά γράμματα σε περίπτωση που είχα κάποιου είδους καταρράκτη και δεν το πρόσεχα, κανονικά έπρεπε να έγραφε “Ο χειρότερος ελληνικός καφές που υπάρχει σε αυτό το σύμπαν“!

Πείθω τον εαυτό μου να προχωρήσει και συναντώ το εξής θέαμα. Τα μοναδικά παγκάκια με χορηγό, δεν εξηγείται διαφορετικά αλλιώς το γεγονός ότι όλα τα παγκάκια είχαν και από μία αφίσα που διαφήμιζε ή πάρτυ ή κόμμα…

Τελικά βρίσκω την Σχολή ρωτάω κάποιον και ανακαλύπτω την Γραμματεία της Σχολής, εκείνη την στιγμή ένιωσα σαν την Ζήνα όταν νίκησε τον Άρη και απελευθέρωσε τον Προμηθέα (βλέπε σχετικό επεισόδιο). Πάω περιχαρής – περιχαρής να κάνω την εγγραφή και μαθαίνω ότι η Γραμματεία είναι ανοιχτή μονάχα Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή από τις 11.00-14.00, διότι το ΠανΤΕΙακό Πρωτάθλημα Σταυροβελονιάς θέλει εντατική προπόνηση!

Αφού έκανα ένα χάρτη της διαδρομής και σημάδεψα με ένα τεράστιο Χ την Γραμματεία γύρισα σπίτι μου με ένα αίσθημα ικανοποίησης από το φοβερό επίπεδο υπηρεσιών που προσφέρονται προς τον άγνωστο φοιτητή από τους υπαλλήλους των ιδρυμάτων [τελικά σε αυτήν την χώρα μόνο σε ψυχιατρικά ιδρύματα έχεις την εξυπηρέτηση που σου αρμόζει γιατί μόνο εκεί κατασκλαβώνονται για το ποιος θα σε εξυπηρετήσει, λοβοτομή θέλεις, να δεις πόσοι θα τρέξουν για να σε βοηθήσουν].

Η ημέρα των πρώτων μαθημάτων επιτέλους είχε φτάσει, περιχαρής με ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά έφτασα στο Ίδρυμα. Περιττο να πω ότι το χαμόγελο κράτησε μέχρι να φτάσω στην Σχολή.


Εκεί είδα μία εικόνα που θύμιζε κάτι ανάμεσα σε παιδομάζωμα και ουρά σε εφορία. Χιλιάδες όντα στοιβαγμένα σε μία ουρά και να κρατάνε κάτι χαρτιά!

Κεντρικός Διάδρομος

Με αιλουροειδείς ελιγμούς κατάφερα να χωθώ περίπου στην μέση της ουράς.

Συγγνώμη ρε παιδιά τι γίνεται εδώ; ρώτησα με ένα αφελές ύφος κάτι ανάμεσα bambie το ελαφάκι και κοκκινοσκουφίτσος.
Δηλώσεις μαθημάτων, και είναι μέχρι τις 12.

Κοιτάζω έντρομος το ρολόϊ μου και διαπιστώνω ότι είναι 12 παρά 5 και γνωρίζοντας το πόσο πολύ επιθυμούν να βοηθήσουν τους φοιτητές προσπαθώ να βρω τρόπο να κάνω την δήλωση αφού αρπάζω μία δήλωση σε χρόνο dt και βγάζοντας μία χαντζάρα από την τσάντα!

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσω ότι η χαντζάρα είναι το υπέρτατο εργαλείο για να “κόβεις” σειρά σε ατελείωτες ουρές!

Φοιτητικό εργαλείο

Καταφέρνω να παραδώσω την δήλωση just ενώ ο Υπεύθυνος πάει να κλείσει τον φάκελο.

Την επομένη ημέρα αρχίζουν τα μαθήματα! ‘H, τουλάχιστον, έτσι νόμιζα, μετά από διαδοχικές καταλήψεις καθηγητών, φοιτητών, υπαλλήλων του ΤΕΙ, καθαριστριών, των τύπων που έχουν τις καφετέριες απέναντι, δηλαδή κανένα μήνα αργότερα, άρχισαν τα μαθήματα…

Πρώτο μάθημα ΜΙΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν. Ο εν λόγω άνθρωπος έχει καταρρίψει όλες τις αρχές όχι μόνο της οικονομικής αλλά και της φύσης!

Μικροοικονομική

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το χωράφι με το σπανακόρυζο, καθότι είναι γνωστό ότι, το σπανακόρυζο δεν είναι φαγητό, αλλά φυτό το οποίο φυτρώνει στα δέντρα, όπως και το σπετζοφάϊ, μοναδική εξαίρεση είναι το γαλακτομπούρεκο το οποίο δεν φυτρώνει σε δέντρα, αλλά σε ποώδεις θάμνους!!

Έπειτα είναι και η καταπληκτική αρίθμηση που χρησιμοποιεί, καθότι όλοι γνωρίζουμε ότι μετά το 5 έρχεται το 7. Τέλως πάντων παρερχόμαστε τα “λάθη” (της φύσεως) και προχωράμε να τον κρίνουμε ως καθηγητή:

Πραγματικά δεν ξέρετε πόσο ωραίο είναι να είσαι σε μία τάξη με 120 άτομα, να κάνεις Οικονομικά και οι 120 να γράφουν τον καθηγητή εκεί που δεν πιάνει μελάνι, όμως αυτό είναι λογικό, όταν ο άλλος σε περνάει για μαλάκα και σου διδάσκει κάτι απο το οποίο έχεις φάει τουλάχιστον 1 καλοκαίρι από την ζωή σου…

Πάντως μετά από αυτό το μάθημα (3ωρης διάρκειας παρακαλώ) κατάλαβα γιατί το ποσοστό των νέων φοιτητών του ΤΕΙ ΑΘΗΝΩΝ που σπουδάζει στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων και πέφτει στα ναρκωτικά ή κάνει απόπειρα αυτοκτονίας είναι τόσο μεγάλο!!

Leave a comment

Filed under Τα χρονικα της Σκοπιας